Sie toe bie Soft

5 Februari 1990. Deze soldaat milicien begeeft zich naar Kapellen. Aldaar dien ik intrede te doen bij het 6de linie bataljon van de kazerne Cdt. Bauwin.

Ik ben bij één van de laatste lichtingen die de verplichte legerdienst dient te vervullen. (Mijn broer zou het jaar erna ook zijn legerdienst vervullen en toen was het afgelopen).

Stamnummer 8950414 staat dan ook nog steeds in mijn geheugen gegrift. Thuis vind ik nog enkele dingen die mij doen terug denken aan die leuke maar toch best een bizarre tijd.

Onderstaande foto bijvoorbeeld.

Jaja, jullie namen staan op de achterkant van dit perkament.

Maar van die maand in Kapellen, daar herinner ik mij niet zo heel veel van.
Dingen die mij zo te binnen schieten zijn:
- Dichtbij was een bos waar we gingen lopen (in Brasschaat dacht ik)
- Die keer dat er sneeuw viel
- De drill sessies.
- De eerste keer dat we een wapen kregen (een FNC)
- We werden opgeleid door KRO’s en KROO’s en we hadden er respect voor.

Na een maand opleiding, vertrokken we naar Spich, alwaar we als pisserkes verwelkomd werden in de Kazerne Knesselaere. Wij zouden plaatsnemen in de C compagnie. En die C compagnie bestond dan nog eens uit 3 secties. Ik googelde de kazerne en krijg er zowaar kou van.

We kregen te maken met echte soldaten. Zo van korporaal tot kolonel en al. En we stonden daar. Terwijl ze riepen. Sergeant Maebe, sergeant Dieu, sergeant Donné, sergeant Van Eenooghe, sterke mannen waren het.
Althans zo dachten we, want we hadden er schrik van. Ik toch. Ik luisterde. En dat waren dan nog maar sergeanten. Owee als er een luitenant of een kapitein bij kwam. Maar die namen weet ik niet meer. Ook niet de naam van onze materiaalchef (CMS?), een man met een wilde snor. Haar op je hoofd mocht niet, maar die man had een snor, niet gewoon. Rost ook. Ja die snor was rost.
Ik heb er pattaten gejast. Ik niet alleen, ook mijn mede miliciens.
We hebben er les gekregen over oorlog spelen enzo.
We moesten, als cyclisten, van stormfusilierke spelen.

Op een dag reden we met de vrachtwagens richting Soest. Ge weet wel, zo van die legerkamions. Met een groene bache derover.
Daar dienden we wacht te lopen in een Amerikaanse kazerne. Naar’t schijnt lagen er daar atoomwapens en andere vernietigingsproducten.
Op een avond in de kantine, was er voetbal op televisie. De Rode Duivels speelden een wedstrijd tegen Engeland. WK 1990 weet je wel.
België verloor in de laatste minuut door een goal van Platt. U allen bekend natuurlijk.
Ondergetekende en één van zijn beste kameraden gingen na afloop van die wedstrijd het paradeplein op. Gezien de nood hoog was en de pinten rijkelijk gestroomd hadden deden we onze behoefte aan de vlaggenmast. Er zag ons toch niemand… Dachten we… Ik weet niet meer wie het was maar ik weet wel nog dat we daardoor een 14 dagen niet naar huis mochten. En in den bak vlogen. Dat ook nog.

De Koning, Boudewijn, die kwam ook op bezoek bij ons. ‘t Was voor de 40/60 viering. En proper dat het daar dan moest zijn.

Ik kreeg 2 strepen, want ik streefde precies wel een beetje en werd zo korporaal milicien. Vanaf dan had ik ook iets te zeggen. En ik mocht de MAG schutter bevoorraden. Anderen werden dan minimi schutters of hielden het bij de FNC.
Vuur en vlam was onze strijdkreet.
Vuur en vlam, vuur en vlam vuur en vlam. En zo was ons wapen geschouderd.

20 jaar geleden dus. 10 maand legerdienst. Af en toe zal er hier nu wel eens een anekdote verschijnen.

*Groet*
Korporaal Milicien Bauwens. ‘Aanwezig!’

Stel je voor, ’s morgens vroeg in de badkamer. Je laat het water lopen en 2 kindertjes staan te wachten om gewassen te worden.
De kinderen zijn 4 een half en zes jaar jong.
Ze deden zonet hun pijama uit en de oudste pakt de jongste, polonaisegewijs beet aan de schouders.
En dan beginnen ze samen te zingen: ‘Heb je eten voor mij, maak dan iets klaar voor mij, lalalalalala’.

En nu zit dat ene liedje toch al geruime tijd in mijn hoofd.

Bart De Pauw heeft een nieuw programma uit zijn mouw geschud.
Het luistert naar de naam ‘de Kinderpuzzel‘ en is vanaf 21 februari, na de Pappenheimers op één te zien.

Het programma, hetwelk een spelprogramma is, schijnt te gaan over een aantal kinderen en een aantal ouders.
De ouders weten niet van wie de kinderen zijn, tenzij het hun eigen kinderen zijn natuurlijk.
Aan de hand van spectaculaire proeven (dixit Bart De Pauw op stubru gisterenmorgen) moeten de ouders de kinderen bij de juiste mama en papa plaatsen.

Ik kijk er al vast naar uit.

Op de autostrade durf ik wel eens gebruik te maken van cruise control van de peugeot407SW. Meestal zet ik de snelheid op 123 (vraag me niet waarom er ondanks mijn onevenfobie dit toch een oneven getal is) en dan rijden maar.

Maar af en toe is het toch eens schrikken met mijn cruise control. Zo ook weer gisteren.
Op de expressweg van Antwerpen richting Knokke zette ik mij op het tweede baanvak. Ik ging een ander voertuig inhalen.
Op dat moment druk ik op het knopje om de cruise control in te schakelen. Mijn auto verhoogt de snelheid. Tot plots de cruise control zomaar uitvalt. Het is op dat moment net alsof je op de rem drukt.

Dat is nu de vierde keer dat het mij overkomt en telkens schrik ik er toch behoorlijk van.

Heterosexueel

Homosexueel

Veel meer vind je hier.

De laatste maanden doet onze telenet digicorder nogal vreemd.
Los van het feit dat de digicorder onnoemelijk traag is door de java interface stoort het mij enorm dat opnames steeds maar blijven hangen.
Zo kan ik perfect in HD naar programma’s kijken maar owee als ik een programma opneem of pauzeer om daarna verder te kijken.
Zo zal de telenet digicorder steeds meerdere malen tijdens het weergeven stilvallen. Dat stilvallen kan enkele seconden duren, maar ook enkele minuten. Als je ondertussen de afstandsbediening van de telenet digicorder gebruikt, dan zal de telenet digicorder wel een soort teken van leven geven dmv een knipperend lampje op de digicorder, doch een actie zal de digicorder niet ondernemen. Die commando’s worden wel uitgevoerd op het moment dat de digicorder aan zijn playback begint. Beetje vooruit spoelen, dan eens achteruit, een paar maal op play drukken,… Naargelang jou input.
Goed, we kunnen nu terug verder kijken voor 2 minuten.. 5 minuten, o neen deze keer is het slechts een halve minuut. En zo gaat het verhaal verder.

Aan de telenet telefoon vertelden ze mij om de digicorder eens te resetten. Ondanks ik dit reeds meermaals gedaan had, deed ik het nog maar eens. Oplossing? Noppes.
Er dan mee naar de dichtst bijzijnde telenet verdeler gereden. Die deed daar ook nog eens een software reset en zo zou het wel moeten lukken. En als dit niet lukte, wist de verkoper mij te melden, dan moest ik maar eens terug komen.
Al lachend zei ik, oké tot morgen dan.

Thuisgekomen sloot ik het systeem terug aan en probeerde het eens uit. Leuk, ik kon een opname pauzeren en een opgenomen aflevering integraal bekijken.
Tot ik Vrijdag naar de opname van zonde van de zendtijd wou kijken. Daar gingen we terug. Een aflevering van 50 minuten zag ik op anderhalf uur. Om een aap van te schijten niet.

Op zaterdag, voor 16 uur – want dan is de telenet winkel in de buurt – dan maar terug naar de winkel. 20 minuutjes aanschuiven om dan te horen dat er geen telenet digicorders meer op stock waren. Dinsdag is er nieuwe stock en ik werd op een wachtlijst geplaatst. Ik kreeg het nummer 13 toebedeeld. Nu maar proberen om dinsdag voor 18 uur in Maldegem te geraken.

Gezien wij de volledige serie van los zand opnamen op de digicorder zal ik die nu wel op mijn buik mogen schrijven, of ik moet er meer dan 50 euro voor overhebben om de dvd’s in de winkel te kopen.

Ook aanmerkingen (positief of negatief) over de telenet digicorder? Op digibrol deel je jou ervaring.

Toen ik toch eens wou weten wat nu precies de samenstelling is van een broodje Bakpao kwam ik onderstaande tegen:

Een broodje bakpao is niet geschikt voor mensen met een allergie voor nachtschade.

Wat is me dat nu vroeg ik mij af, die nachtschade?

Dat is dus een plantengeslacht waaronder oa de aardappel, de aubergine en de paprika onder gecatalogeerd worden.

Ritsen op de snelweg, in mijn geval was het de E34 van Antwerpen naar de Kust, dat dient toch voor iets?
Waarom moet een chauffeur van een Audi A8 (jaja ik heb zelfs uw nummerplaat) op 2 kilometer van de wegversmalling de baanvakken blokkeren? Dat hindert, mijn beste! Ja, je zou zelf sneller thuis of bij je koeketiene zijn indien je ritst!

Ik had echt zin om hem een djoef op zijn muile te geven, nog een geluk dat ik tegen verkeersagressie ben.

Deze morgen, rijdend langs de industrie te Mechelen Noord viel me een bedrijf op met de naam ‘Bouwchirurgie’.
Bouwchirurgie dacht ik, wat zou dat dan precies inhouden.

Naar analogie van onze chirurgie dacht ik dat het iets te maken zou hebben met het repareren van allerhande bouwmaterialen.
Google gaf me al snel gelijk en ik had terug een woord bijgeleerd.

Gek woord toch, bouwchirurgie.

Dit weekend:

Scheermachine pakot: Check
Strijkijzer met stoomgenerator pakot: Check
Douchecabine pakot: Check
Tickets Rock Werchter betaald: Check

En we wilden ons nu net een vaatwasmachine kopen.